Aan Het Woord

De proef met gelimiteerd CO2 bij GreenQ Improvement Centre is heel erg leerzaam. De opbrengstverschillen tussen de twee afdelingen worden kleiner. De tomaten in de afdeling waar we bijna de helft CO2 doseren, namelijk 115 kg/uur, staan er goed bij. In de referentieafdeling doseren we 235 kg/uur. Het verschil in kilo’s is niet schokkend.

In tegenstelling tot wat we hadden gedacht, is het gewas helemaal niet zo vegetatief bij een lagere CO2-dosering.  De plantbalans is bij de lage CO2-concentraties goed en de gewaskwaliteit vind ik zelfs wat beter. Bij het hoge CO2-gehalte lijken de trossen wel wat sterker, maar het gewas ziet er in z’n geheel wat ongelijker uit. Er zijn bij het hoge CO2-gehalte meer bladrandjes en het blad ziet er wat grauwer uit. Ik noem het een ‘sjouwgewas’.

Onlangs is het aantal huidmondjes per cm2 bepaald van bladeren in beide afdelingen. Daaruit is gebleken dat bij een lagere CO2-dosering het blad meer huidmondjes aanmaakt; bij het lage CO2-gehalte waren er 10.400 huidmondjes per cm2 en bij het hogere CO2-gehalte werden 8.400 huidmondjes per cm2 geteld. Dit is een verschil van 20%. Heel interessant. Dat betekent wellicht dat een plant zich aanpast aan de situatie. Hoe we dit verder moeten interpreteren, weten we nog niet. Het is waarschijnlijk wel de verklaring waarom meer CO2 niet wordt omgezet in veel meer productie.

We gaan nu naar het einde van de teelt. De lijn die we nu zien, zal wel niet erg veranderen. Het resultaat van deze proef geeft aanleiding tot veel nieuwe vragen. Wat kunnen we hier nou mee? Kunnen we CO2 meer als stuurmiddel inzetten voor met name plantengroei en kwaliteit? Met nieuwe software kunnen CO2 misschien wel veel strategischer gaan inzetten? Zo kunnen we mogelijk ook de economische waarde van CO2 gaan laten meewegen. Bovendien is het interessant hoe we deze inzichten gewasoverschrijdend kunnen doortrekken. Het komende najaar zullen we daar in de BCO uitgebreid bij stil staan.